تبليغاتX
مثل کشوی میزی...
 

 

تو هستی و

                 من

و سیگاری که مرا داغ می کند !

روی تمامم

                 سر نخی از دستی

                                   که پیراهنم را

                                                    پاره کرد نیست

     من از وجود تو تنها

                              تکه های پیراهن خودم رامی خواهم .

 

  

+ نوشته شده توسط سحر لطفی در شنبه 1385/09/11 و ساعت 10:54 |
 

   شاید باید

         این ورق را پاره کنم

 روی کاغذ دیگری بنویسم :" باید دستت را کف دستم بنویسی!"

  شاید باید 

           مثل همه باشم و تو میانم فرق بگذاری !

  شاید باید

          دستم را سوی پنجره ای دراز کنم

  و ببینم

         که باد پری وار توی خیابان دل می برد !!

  شاید

       باید

                 نگاه می کردم

                و

                 کاغذی نمی کندم .

  


    می گفتند یک چوب خشک بیشتر نیستی

    حالا

    انگار هزار تا  کلاغ روی تو قار قار می کنند ؛

    می دانم

    وقتی

    هیچ چیز شبیه همیشه نیست ،

    قار های ریخته

                     حرفی برای این شعر لخت می شوند .

 

خیلی وقته که آپ نکردم .

ولی ایندفعه فقط به این دلیل آپ می کنم که نوشته ای برای خوندن وجود داشته باشه .

شاد باشید .

 

  

 

+ نوشته شده توسط سحر لطفی در پنجشنبه 1385/07/27 و ساعت 9:3 |

 

 

دیگر قصه نگو !

 

من هم کلماتم را لای زخم تو می بندم

 

لا به لای کتاب

 

دستان تو جامانده و

 

قلمی که لبهای تبسّمت زمزمه می ُکنَدَش

 

شعر می نویسی و ....

 

                      ....به خدا ....

 

چند ورق حافظ می زنی

                            .....شاه بیت مرا می خوانی

 

و من توی نوازش تو

 

زخمه های تارهایت را ، می بندم .

 

 

+ نوشته شده توسط سحر لطفی در یکشنبه 1385/05/01 و ساعت 9:8 |
 

آواز پر جبرئیل

رسولی از جنس خودتان سوی شما آمده است 

مسابقه شعر با موضوع حضرت محمد (ص) آخرین مهلت ارسال آثار 15 مرداد 85 اشعار خود را  به آدرس ما ارسال نمایید .

 

آدرس : تهران نارمک میدان هلال احمر خیابان گلستان فرهنگ سرای خانواده

تلفن : ۷۷۸۱۹۴۶۸ - ۷۷۸۲۲۲۵۲

 

 

+ نوشته شده توسط سحر لطفی در دوشنبه 1385/04/26 و ساعت 16:17 |
 

این مال منه ..... :

 

می خواستم

 

              دسته دسته شوم

 

                             هست بودنم را

 

                    و نبودنی

 

                     که بودنی ترین حرف های نگفته را !

 

         منکر نمیشوم.....

 

                          چقدر مکرر شدم !!!!!!!

 

روزانه

 

 از واژه های تو آغاز می شوم

                               

   که استخوان  تنم

 

                خمیده تر از پیر  می شود ....

 

                               زمین گیر می شود .

 

اینهم نبودنم !

 

و فقط

 

          خاطره ای را توی دستهای تو جا می گذارم ......

 

 

 

اینم مال شماست ......

 

 

کاری از استاد شجریان چیزی که مال همه اس !همه !!!!

 

تقدیم با عشق .

 

 

 

   ای مهربانتر از برگ در بوسه های باران

 

 

    بیداری ستاره  در چشم  جویباران

 

 

   آیینه ی نگاهت ، پیوند صبح و ساحل

 

 

  لبخند گاهگاهت صبح ستاره باران 

 

 

  باز آ که در هوایت  خاموشی جنون ام

 

 

  فریاد ها برانگیخت از سنگ کوهساران

 

 

   ار جویبار جاری زین سایه برگ مگریز

 

 

   زین گونه فرصت از کف دادم به بی شماران

 

 

   بی گانگی ز حد رفت ، ای آشنا مپرهیز

 

 

   زین عاشق پشیمان ، سر خیل شرمساران

 

 

   گفتی به روزگاری ، مهری نشسته گفتم

 

 

   بیرون نمی توان کرد ،حتی به روزگاران

 

 

  بیش از من و توبسیار ،بودند و نقش بستند

 

 

  دیوار زندگی را ، زین گونه یادگاران

 

 

  وین نغمه محبت بعد از من و تو ماند

 

 

  تا بر زمانه باقیست ، آواز باد وباران

 

 

 

 

 

فعلا

 

+ نوشته شده توسط سحر لطفی در سه شنبه 1385/04/06 و ساعت 10:28 |
 

دو تا کار ویرایش نشده :

   ۱

و شاید دستانی نو

مرا دست به دست  بگرداند

جیب به جیب هم که بشویم

جیب بری ....

                   توی آبروی ما

                                  بردن همه چیز نیست ........

 

   ۲

در چشمهای تو می جستم

آنچه از محبت آکنده بود

در دستهای تو می جستم

تهی تر از تهی ...

و بعد .....

            .....صداقتی توی حرف های نشنیده ...

                                   و حالا

دستانی مانده ....، و من

                       و حیرتی که توی رفتن تو ...گم می شود.....!!!!

 

 

+ نوشته شده توسط سحر لطفی در سه شنبه 1385/03/30 و ساعت 13:34 |
 

فقط جهت خالی نبودن عریضه :

 

جوهر خودکارم

               کم نیست

دلم لک زده

            برای واژه ای بزرگ که روی سرم بیفتد

                                                و خط خطی ام کند .

                                                                    محمد رضا احمدی

 

   آقای احمدی  عزیز با عرض معذرت از حفظ  نوشتم اگه غلط داره

   فردا درستش می کنم .

 

 

 

  

 

+ نوشته شده توسط سحر لطفی در یکشنبه 1385/03/21 و ساعت 10:29 |
 

 

امروز از اون روزاست ...هوس کردم آپ کنم .

بهر حال دو تا کار قدیمی می زنم .

 

قلبم تیر می کشد توی خودش

و اشک می ریزد ....

                       زیر پای کسانی که یادشان رفته است  ...

     روزی توی قلبها تیر می کشیدند..... 

 


 

اسطوره می تراشم


کلمه صیقل می دهم ....


 و هوس بوسه ای 


     کلماتم را تا لباس سبز زبان تو کلاغ پرمی برد
.....


                                                               کلاغ پر می پــــرم ....

                         و تاپ تاپ.....
             

                   مرا تا خمیر مایه ی نانوا ....بالا می رود.....

اینبار ؛


           از تو بالا می روم

 
             هیچ ستاره ای از تاریکی نمی ترسد
.....


کسی چه می داند ...!
                                    شاید دستان خدا روی سرم جا مانده
.......

 

فعلا.

 

 

+ نوشته شده توسط سحر لطفی در شنبه 1385/03/13 و ساعت 12:42 |
دیشب حالم  خیلی  خوش بود ....دو تا کار نوشتم ....اولین خوانندشون هم که ....دوست جونم  بود

خیلی وقت بود کار ننوشته بودم ....

ببخشید اگه ضعیفه و نحیفه و از این حرفا ....من داغ داغ مینویسم!

 

از دستانی جوهری

                 تا خودکاری که بی  رمق روی  تو راه می رود

       از کلمات فاصله ای ندارم

           فقط کافیست ......

برای  خط خطی ات دیگر روی کاغذ راه نروم !!!!!!!

 

این یه دونه ....!!!!

اینم یکی دیگه :

 

   چشمانم از تحمل کلمات  خارج می شود

             تا برقصی

                             به سازی که ساز تو نیست

                به چنگت که بیاورم

                                    باز هم ساز خودت را می زنی..........!!!

 

همین دیگه .

شاد باشید .

فعلا

+ نوشته شده توسط سحر لطفی در پنجشنبه 1385/03/04 و ساعت 9:42 |
 

بالاخره نوشتم ....خیلی خوب نیست ولی مهم اینه که نوشتم ...

 

دَ بی سی چهل پنجا شصت ..هفــــتاد هشتـــاد ....

کلمه بازی نکن!

گوشفند ها ، تا وقت خوابیدن قدغن می شوند ...

چشمانت را گل بگیر

          شاید دستی مرا توی تو ساک ساک کند

چشم بندی ساکتی بود

...........................


     تو آه ناشنیده ای

                                تو اشک نا چکیده ای

تو قصه ی نگفته ای

                                تو شکوه ی نهفته ای

اگرچه دوری از برم

                                  هماره همدمم تویی

چه غم زهر غمی دگر

                               که باده ی غمم تویی

شگفت بی تو زنده ام

                             مگر نه جان من تویی؟

 

کاری از :م .اوستا

 

فعلا

+ نوشته شده توسط سحر لطفی در سه شنبه 1385/02/26 و ساعت 12:4 |


Powered By
BLOGFA.COM